.

 

اعتراض به آراء قضایی

با وجود اینکه سیستم قضایی تمام کوشش خود را برای گرفتن حق و برقراری عدالت از طریق عمل به قوانین و مقررات می نماید اما در مواردی به دلیل وجود شرایطی امکان دارد حق شخص یا اشخاصی در معرض خطر و ضایع شدن واقع شود. در چنین شرایطی قانون ساز و کارهایی را برای دستیابی این افراد به چیزی که سزاوار آن هستند ارائه می نماید که این ساز و کارها را اعتراض می نامند. اعتراض به دو نوع عادی و فوق العاده قابل تقسیم است. اعتراض از طریق عادی که به دو دسته تجدید نظر خواهی و واخواهی قابل تقسیم است راهی است که در آن همه افراد بدون تشریفات مخصوص می توانند اعتراض کنند. از ویژگی های این نوع اعتراض می توان به قابلیت اثر انتقالی و تعلیقی آن است.به این معنی که حکم تا زمان روشن شدن نتیجه اعتراض، متوقف می ماند و نیز دعوا به مرحله تجدید نظر منتقل می گردد. نقطه مقابل اعتراض ساده، اعتراض فوق العاده می باشد که فرجام خواهی، اعاده دادرسی و اعتراض ثالث است و دارای تشریفات خاص و ویژه ای است و نیز بر خلاف اعتراض عادی اثر انتقالی و تعلیقی به جز در موارد خاص که با اخذ تامین امکان پذیر است، وجود ندارد.

اعتراض به آراء اداری

قانون جديد تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، چگونگی اعتراض به آرای این دیوان را مشخص نموده است.
بر اساس این قانون، زمانی که شاکی و یا مشتکی عنه تقاضای دادن توضیح را از هر فردی اعم از حقیقی و حقوقی بنمایند و شعبه مطروحه این توضیح را در دستیابی به حقیقت تاثیرگذار تشخیص دهد، اقدام به گرفتن توضیح می کند. در عین حال خود دیوان هم رأساً می تواند برای گرفتن و اخذ توضیح از افراد اقدام نماید 
آراي شعبه های دیوان که بدون مداخله  شخص سومی صادر شود، اگر با حق و حقوق شخص ثالث منافات داشته باشد، دو ماه از تاریخ صدور قابلیت اعتراض دارد.
با تصویب مصوبه جدید مجلس، برای به اجرا در آمدن دستور موقت در مرحله تجدید نظر نیاز به تأیید رئیس دیوان دارد. و در صورت تطبیق با مقررات و موازین آن را تأیید و در غیر این صورت قرار نقض صادر می گردد.

این مجموعه حقوقی بر آن است که با بهره مندی از توان بالای حقوقدانان و اساتید در زمینه انواع اعتراضات با توجه به سوابق فراوان و تجارب بی شمار در این زمینه درخورترین اقدامات و خدمات را برای شما اراده نماید. 

پاسخ به سوالات