.

حقوق اهلیت، تابعیت و اقامتگاه

 

 

اهلیت:

در لغت اهلیت به معنی استحقاق برای کاری، قابلیت و صالحیت می باشد و در اصطلاح حقوقی هم به معنی توانایی قانونی فرد برای بهرمندی از حق و یا اجرای حق. بر این اساس اهلیت توانایی، تعلق و دار شدن حق را اهلیت تمتع و اهلیت اجرای آن را، اهلیت استیفا گویند. 
دعوا به به معنی عام، حق رجوع به مراجع صالح رسیدگی می باشد که به هدف گرفتن حق از بین رفته برای هر فرد بالغ یا نابالغ، عاقل یا مجنون، حقیقی یا حقوقی پدید می آید. از طرفی اقامه دعوا یعنی اجرای این حق شرایطی را لازم دارد. اگر چه طرح دعوا با نبودن هر یک از شرایط همیشه ممکن است، اما نبود شروطی باعث می گردد که دادگاه وارد رسیدگی بشود ولی از رسیدگی به اصل و ماهیت دعوا که همان  وجود یا عدم وجود حق اصلی مورد ادعا و از دست رفتن یا نادیده گرفتن آن و نیز بار شدن آثار قانونی به شکل حکم ممنوع گردد؛ چنین فرمی علی‌الاصول چنین فرمی نتیجتاً صدور قرار رد یا عدم استماع دعوا می باشد.

تابعت:

تابعیت رابطه ای سیاسی، بین المللی، داخلی، حقوقی و معنوی مابین فرد و کشور متبوع وی  می باشد که موجب می شود تکالیفی را در مقابل هم ایفا نمایند. هر فردی بنا به اصلهای کلی تابعیت، باید تابعیتی را دارا باشد. و چه بهتر که یک تابعیت را داشته باشد نه بیش از آن که اصطلاحاً تابعیت مضاعف نامیده می شود. ( مقدمه قرارداد لاهه )

براین اساس برای تابعیت چند اصل مد نظر است:

1-هر کسی باید تابعیت داشته باشد. ( منتفی بودن بی تابعیتی )

2- دارا نبودن بیشتر از یک تابعیت. ( منتفی بودن دو تابعیتی )

3-قابل تغییر بودن تابعیت. ( ترک تابعیتی و دریافت یک تابعیت دیگر )

4- ممنوعیت سلب تابعیت

دولت ها در هر یک از موارد مذکور باید به طوری قانونگذاری کنند که کلیه اصول بالا رعایت گردد. به علاوه دولتها در تعین تابعیت به دو روش تابعیت اصلی که شامل سیستم خون و خاک است و تابعیت اکتسابی که شامل تحصیل، به اراده شخصی دیگر (تبعی)، در نتیجه ازدواج و نهایتاً اجباری می باشد.

اقامتگاه:

ارتباطی فیزیکی و حقوقی که جدای از تابعیت فرد، وی را به مکانی از خاک کشوری مرتبط می سازد را اقامت گویند. فردی که تبعه کشوری اگر بخواهد در کشوری دیگری اقامت داشته باشد، باید اجازه و روادید آن کشور را دریافت نماید و به دنبال آن پروانه اقامت آنجا را برای مدتی که آن کشور قانوناً اجازه زندگی می دهد، دریافت و زندگی و با گذر زمان معینی تقاضای تابعیت آن کشور را بنماید. بنابراین علی الاصول نخست گرفتن مجوز و سپس گرفتن تابعیت یک کشور لازم است. در کنار این نوع تابعیت به تابعیت مضاعف می پردازیم که در آن، تابعیت مضاعف گاهاً در زمان تولد و گاهاً بعد از آن پدید می آید. در نوع نخست به دلیل تعارض پیش آمده در دو سیستم خاک و خون این تابعیت به وجود می آید. نوع دوم ممکن است از طریق تعرض در دو سیستم پیش گفته و یا شاید ازدواج باشد.

این موسسه در نظر دارد با تکیه بر دانش و مهارت کارشناسان خود در زمینه های اهلیت، تابعیت و اقامت و حقوق مربوط به آنها، که دارای بهترین و به روزترین متدها و راهکارها در این زمینه می باشند، آماده ارائه کلیه خدمات در زمینه های فوق الذکر می باشد.

پاسخ به سوالات